Η MNV Zrt. σκοπεύει να επιλύσει τις εργασίες αποκατάστασης των κασετών λάσπης της βιομηχανικής περιοχής Berhida στο πλαίσιο της κατασκευής KEHOP 3.3.0. Κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών δραστηριοτήτων, ο αιτών έλαβε τις αναγκαίες άδειες και συναινέσεις. Στόχος του έργου είναι η εκτέλεση εργασιών αποκατάστασης, η εξάλειψη των ρυπογόνων πηγών και ο καθαρισμός του μολυσμένου εδάφους στην περιοχή της πρώην Peremarton Chemical Company. Ως αποτέλεσμα του έργου, μειώνεται ο κίνδυνος για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία που προκαλείται από τη ρύπανση. Με τις αποφάσεις αριθ. 24066/12 και 84880/12 της KDT KTVF διατάχθηκαν λεπτομερείς διαπιστώσεις για τις περιοχές 06/167, 06/173, 06/174, 06/181 και 06/199 της Berhida, που ανήκουν στην πρώην Peremarton Chemical Company. Η κύρια πηγή ρύπανσης που ανιχνεύεται στην περιοχή δοκιμής είναι η ιλύς στις λεκάνες γης. Οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης περιλαμβάνουν κυρίως ιλύες από την καθίζηση του νερού που παράγεται από την τεχνολογία, ιλύ φθοριούχου ασβεστίου στο T1, ασβεστούχο ιλύ στους T2-T4 και T6-T7 και ιλύ καθαρισμού λυμάτων από ιζηματοποιητές. Το δοχείο T6 εκκενώθηκε πριν από περίπου 20 χρόνια και το υλικό του τοποθετήθηκε στο T7. Βασικός στόχος της πρότασης έργου είναι η μείωση των κινδύνων που προκαλούνται από τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης ιλύος χωρίς τεχνική προστασία στην περιοχή σε επαληθεύσιμο αποδεκτό επίπεδο και η εξάλειψη της κατάστασης κινδύνου για το περιβάλλον με την πραγματοποίηση παρεμβάσεων περιβαλλοντικής αποκατάστασης. Η παρέμβαση απαιτεί ουσιαστικά την υλοποίηση δύο δραστηριοτήτων διαχείρισης αποβλήτων. Με τον καθορισμό των επικίνδυνων συστατικών της δεξαμενής Τ1 είναι δυνατόν να εξαλειφθεί ο επικίνδυνος χαρακτήρας των αποβλήτων που περιέχονται στη δεξαμενή Τ1. Μετά την αφαίρεση των επικίνδυνων ιδιοτήτων, η επεξεργασία των αποβλήτων κασέτας Τ1 μπορεί να επιτευχθεί με την καθιέρωση υψηλού επιπέδου τεχνικής προστασίας στο έδαφος. Τα απόβλητα των ταμιευτήρων T2-3, 4 και 7 πρέπει να απομακρύνονται από την τρέχουσα θέση τους λόγω των απαιτήσεων προστασίας των υδατικών βάσεων στην πληγείσα περιοχή παρέμβασης. Η μέθοδος διάθεσης του περιεχομένου της δεξαμενής Τ1 καθορίστηκε βάσει δύο αρχών του νόμου CLXXXV του 2012 για τα απόβλητα. Με την προστασία 15.481 στερεών m³ ιλύος στην εγκατάσταση αποθήκευσης T1 μέσω επιτόπιων τεχνικών λύσεων, όχι μόνο μειώνεται ο περιβαλλοντικός κίνδυνος που συνδέεται με τον επικίνδυνο χαρακτήρα των αποβλήτων, αλλά και η κατεχόμενη περιοχή μειώνεται κατά το ήμισυ. Με την παρέμβαση -τα απόβλητα παραμένουν ο ίδιος τοπογραφικός αριθμός, — η λύση που εξασφαλίζει το καλύτερο συνολικό περιβαλλοντικό αποτέλεσμα — η σταθεροποίηση των αποβλήτων με σκοπό την αποκατάσταση πραγματοποιείται εντός και δίπλα στην κατασκευή της τεχνικής εγκατάστασης, — η σταθεροποίηση αποτρέπει την έκλυση επικίνδυνου φθορίου στο περιβάλλον, — τα απόβλητα τοποθετούνται υπό ελεγχόμενες συνθήκες — παραμένει επιθεωρημένα και ελεγχόμενα στην περιοχή — άλλα απόβλητα δεν μεταφέρονται από εξωτερικό χώρο — επομένως δεν μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο εγκατάστασης διάθεσης αποβλήτων. Η διάθεση των αποβλήτων ιλύος μπορεί να επιτευχθεί με τη σταθεροποίηση του φθορίου (Na2SiF6, malladrit) επί του παρόντος. Κατά τη διάρκεια της σταθεροποίησης, τα απόβλητα ιλύος είναι μηχανικά και χημικά σταθερά όταν αναμειγνύονται με παράγοντα διαμόρφωσης πλαισίων. Η σταθεροποίηση ενισχύεται με την ανάπτυξη νέας τεχνικής προστασίας. Δεξαμενές T2-3, 4 και 7: Λόγω των διατάξεων της νομοθεσίας για την προστασία των βάσεων πόσιμου νερού, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην τεχνολογία αποκατάστασης των εδαφών που έχουν μολυνθεί στον βαθμό που πρέπει να εξαιρεθούν ή στη διάθεση βιομηχανικών αποβλήτων (λάσπες) με εξόρυξη και απομάκρυνση. Επομένως, στο πλαίσιο της παρεμβάσεως, η αποξήλωση των ταμιευτήρων Τ2-3, 4 και 7 καθώς και η διάθεση των αποβλήτων ιλύος που αποθηκεύονται σε αυτά μπορούν να πραγματοποιούνται μέσω ροής εργασιών της περιοχής εξόρυξης — μεταφοράς — παραλαβής. Ως παραλαβή νοείται ιδίως η δυνατότητα υγειονομικής ταφής και ανάκτησης.
